"(Gdyby) tak świat można było poskładać w małą kostkę i schować do kieszeni jak dziecinną zabawkę usłyszała własne słowa po co ja żyję przecież beze mnie świat istniałby również - zawsze obojętny, zawsze doskonały. Łatwo, może zbyt łatwo mogła sobie wyobrazić świat bez siebie zamkniętej w małej czarnej kostce przebitej strzałą światła poranionej nadzieją. (Otulić sie nicością.)(Dać się ukrzyżować.)"